zelfde verhaal hier, veel pijn (na 2 jaar), geen zin meer in seks, voel me een zombie. klaarkomen is een drama.
Reuze veel spijt van de keuze die ik toen heb gemaakt… iedereen gaat er van uit dat ze bij de 95% horen, helaas hoor ik bij de 5%.
Even een ander geluid. Ook ik heb na een uitgebreid gesprek met mijn vrouw en de huisarts de knoop doorgehakt en een afsprak gepland. En daarna begon het grote zoeken op internet. Deed ik er wel goed aan, zouden er complicaties optreden, hoeveel pijn zou het doen, wat als..
En dan vind je inderdaad de horrorverhalen.
Wij hebben een huisarts die gespecialiseerd is in vasectomie. Tijdens het voorgesprek beoordeelde hij op de behandeltafel hoe bereikbaar de zaadstrengen waren. Een onprettig gevoel, maar niet meer dan dat.
Op het moment dat ik 2 weken daarna de behandelkamer binnenkwam gingen de huisarts en assistente als een hecht team aan de slag. Ik moest met ontbloot onderlichaam op de tafel gaan liggen, mijn penis werd vastgeplakt met tape, de balzak werd flink ontsmet en daarna werd er een groene doek overheen gelegd.
Ik zag het meest op tegen de verdoving: overal lees je dat dit een felle korte steek geeft. Dat was wel het minste van de operatie in mijn geval.
De incisies voelde ik totaal niet, het enige wat even vervelend voelde was het aantrekken van de zaadstrengen. Maar nog minder dan de beoordeling 2 weken daarvoor. Binnen 20 minuten kreeg ik mijn strakke onderbroek aan, kreeg ik uitleg over het vervolg en mocht ik naar huis. Ik heb de hele middag expres op de bank gelegen en niet gemerkt dat de verdoving uitgewerkt was. Pas met het lopen merkte ik dat het wat beurs was.
Ik heb 2 dagen rustig aan gedaan. Wel gelijk gewerkt. Ik had geen pijn, alleen wel een beurs gevoel, alsof ik met mijn ballen op de stang van de fiets was gekletterd. Mijn strakke onderbroeken heb ik daarom echt wel 5 dagen aan gehad. Dat verlichte het gevoel. Ik had aan 1 kant wel een blauwe bal die gevoelig was als je deze aanraakte. Enthousiast knuffelen met de kids was er heel even niet bij.
Ook heb ik me keurig gehouden aan de onthouding, tot en met de 5e dag. De eerste zaadlozing was spannend, ook omdat je er veel op internet over leest. Er was niets aan de hand, maar uren daarna wel een zeurend gevoel overgehouden onderin mijn buik.
Na een week was er niets meer aan de hand: geen ander gevoel, ejaculatie zonder napijn, intensief sporten. Alles weer op en top. De hechtingen heb ik er zelf uitgeknipt.
Ik denk dat rust en die strakke onderbroeken een goede geneesheer is. Ik ben nu 3 maanden verder en ga binnenkort voor de controle in het ziekenhuis. Geen moment spijt, geen moment pijn, alleen wat ongemakkelijk de eerste dagen.
Reacties (88)
Ik heb het identiek ervaren behalve de verdoving, daar had ik totaal geen last van, alleen bij de tweede zaadleider begin hij wat te snel denk ik want de snee voelde ik echt wel. Verder totaal geen problemen(wel de zelfde rust op wat huishoudelijke taken na).
Nu maar afwachten wat de natest gaat zeggen.
zelfde verhaal hier, veel pijn (na 2 jaar), geen zin meer in seks, voel me een zombie. klaarkomen is een drama.
Reuze veel spijt van de keuze die ik toen heb gemaakt… iedereen gaat er van uit dat ze bij de 95% horen, helaas hoor ik bij de 5%.
Even een ander geluid. Ook ik heb na een uitgebreid gesprek met mijn vrouw en de huisarts de knoop doorgehakt en een afsprak gepland. En daarna begon het grote zoeken op internet. Deed ik er wel goed aan, zouden er complicaties optreden, hoeveel pijn zou het doen, wat als..
En dan vind je inderdaad de horrorverhalen.
Wij hebben een huisarts die gespecialiseerd is in vasectomie. Tijdens het voorgesprek beoordeelde hij op de behandeltafel hoe bereikbaar de zaadstrengen waren. Een onprettig gevoel, maar niet meer dan dat.
Op het moment dat ik 2 weken daarna de behandelkamer binnenkwam gingen de huisarts en assistente als een hecht team aan de slag. Ik moest met ontbloot onderlichaam op de tafel gaan liggen, mijn penis werd vastgeplakt met tape, de balzak werd flink ontsmet en daarna werd er een groene doek overheen gelegd.
Ik zag het meest op tegen de verdoving: overal lees je dat dit een felle korte steek geeft. Dat was wel het minste van de operatie in mijn geval.
De incisies voelde ik totaal niet, het enige wat even vervelend voelde was het aantrekken van de zaadstrengen. Maar nog minder dan de beoordeling 2 weken daarvoor. Binnen 20 minuten kreeg ik mijn strakke onderbroek aan, kreeg ik uitleg over het vervolg en mocht ik naar huis. Ik heb de hele middag expres op de bank gelegen en niet gemerkt dat de verdoving uitgewerkt was. Pas met het lopen merkte ik dat het wat beurs was.
Ik heb 2 dagen rustig aan gedaan. Wel gelijk gewerkt. Ik had geen pijn, alleen wel een beurs gevoel, alsof ik met mijn ballen op de stang van de fiets was gekletterd. Mijn strakke onderbroeken heb ik daarom echt wel 5 dagen aan gehad. Dat verlichte het gevoel. Ik had aan 1 kant wel een blauwe bal die gevoelig was als je deze aanraakte. Enthousiast knuffelen met de kids was er heel even niet bij.
Ook heb ik me keurig gehouden aan de onthouding, tot en met de 5e dag. De eerste zaadlozing was spannend, ook omdat je er veel op internet over leest. Er was niets aan de hand, maar uren daarna wel een zeurend gevoel overgehouden onderin mijn buik.
Na een week was er niets meer aan de hand: geen ander gevoel, ejaculatie zonder napijn, intensief sporten. Alles weer op en top. De hechtingen heb ik er zelf uitgeknipt.
Ik denk dat rust en die strakke onderbroeken een goede geneesheer is. Ik ben nu 3 maanden verder en ga binnenkort voor de controle in het ziekenhuis. Geen moment spijt, geen moment pijn, alleen wat ongemakkelijk de eerste dagen.
Vasectomie laten doen in Rijnstate Arnhem. Behandeling/ingreep viel erg mee. Binnen 15 min. gepiept. 2 dagen na behandeling al lekker met m’n vriendin gesext. Ben er zeer blij mee. Het lijkt alsof m’n libido alleen maar verder is toegenomen. Hoef nu nergens meer aan te denken. Een absolute aanrader!
Ik ben in 2005, toen ik 41 was gesteriliseerd. Nergens last van gehad, niet tijdens de ingreep en niet na de ingreep. Vind het nog steeds top, partner hoef geen spiraaltje meer dus heeft sindsdien meer zin om te vrijen. Win win situatie voor mij dus