Na jaren e.e.a. te hebben kunnen uitstellen, kon ik er niet meer onderuit. Mijn vrouw had na de geboorte van onze zoon diverse soorten anticonceptie geprobeert, maar bleef kampen met klachten. Trombose na gebruik van een Nuvaring en langdurige bloedingen bij gebruik van een spiraaltje…… Uiteindelijk heeft zij een Novasure behandeling ondergaan en waren er qua anticonceptie weinig andere opties meer; of voortaan rubbertjes of moest ik eraan geloven……..
Ik zag er erg tegenop; laten we eerlijk zijn, geen man zit te wachten op naalden en messen downunder. Ik heb het altijd vergeleken met de gang naar de kaakchirurg; niemand wil daar voor zijn lol heen……..
Ik zag ook op tegen het ziekenhuis; onpersoonlijk, je moet maar afwachten welke arts je krijgt, slechte ervaringen van bekenden, enz. Na wat zoekwerk kwam ik echter uit bij een huisarts die zich in sterilisatie had gespecialiseerd.
Na een intakegesprek een afspraak gemaakt voor een kleine week later; afgelopen vrijdag was het zover:
Het is en blijft wat ongemakkelijk, maar het is fijn als je vooraf al weet wie het gaat doen. De ingreep zelf viel achteraf wel mee, maar leuk blijft anders. Ik zag behoorlijk op tegen de injecties, maar die waren eigenlijk nog het minst onprettig. Even een scherp gevoel, maar zo gepiept.
Links was eerst aan de beurt en dat ging vlot; je voelt wel dat men bezig is, maar niet pijnlijk. Rechts was minder prettig omdat de zaadleider korter was; bovendien voelde ik het “knipje” duidelijk. Even wat doorzuchten, maar daarna was het eigelijk zo klaar.
Hororverhalen van skippyballen, zwart verkleurde zak, ontstekingen…….het valt wel mee. Een en ander is wel nog gevoelig, maar op het moment vanschrijven zijn we 48 uur verder. Ik kan eigenlijk gewoon lopen, zitten en niets is blauw, groen of paars geworden.
Hoewel je weet dat alles gewoon weer zal werken als vanouds, blijft het toch onbewust in je achterhoofd spoken. Vanmorgen toch maar even handmatig “getest”…… Geen pijn, geen steken in mijn ballen ( zoals je weleens leest), eigenlijk alles zoals voorheen.
Nu ik gerust ben gesteld wacht ik nog maar even met het ruigere werk; e.e.a. is nog wel ietwat gevoelig; niet echt pijnlijk, maar ik heb het idee dat vooral de zaadleiders wat zijn opgezet en tot rust moeten komen.
Ik ga ervan uit dat alles over een week of twee als vanouds is. Ik zie enkel nog wat op tegen de eindcontrole; niet echt romantisch om in een ziekenhuis een potje te moeten vullen……de kans op spotaan herstel is nihil en volgens mij zijn na drie maanden (en voldoende “spoelen”) alle rstanten er echt wel uit…….
Kortom, twijfel je nog, ik hoop dat mijn ervaring je helpt en overweeg een (gespecialiseerde) huisarts!
Ik heb het vorig jaar ook laten doen, mij onvruchtbaar laten maken. Op vraag van mijn vriendin, ben nu volledig onvruchtbaar ben zeer tevreden. Had na de operatie wel wat pijn, maar met een pijnstiller was de pijn vlug weg en mijn vriendin is tevreden. Ze moet nu ook de pil niet meer nemen, want de pil vindt ze ongezond. We vrijen nu weer met volle teugen en we moeten niet bang zijn dat ze zwanger zou kunnen worden.
Reacties (88)
Ik heb vandaag een sterilisatie uit laten voeren en het viel me eigenlijk best mee. De verdoving is veruit het vervelendst. Verder voelde ik er niet veel van. Een beetje licht gevoel in m’n hoofd toen ik weer overeind mocht komen… Inmiddels een paar uur thuis, maar ook daar valt ’t mee. Na twee uur ongeveer dacht ik wat te gaan voelen, dus heb twee paracetamolletjes ingenomen. Nu vrijwel nergens last van…
Sterilisatie verliep iets gecompliceerd. Zaadleider aan de eerste kant behandelen verliep voorspoedig. De andere kant verliep moeizamer; een klemmetje schoot los waarna de arts een kwartier bleef zoeken om een kant van de zaadleider terug te vinden. Uiteindelijk moest een specialist erbij komen om hem terug te vinden. Die tweede kant was daardoor zeer pijnlijk ook al werd er bijverdoofd.
Hierna 2.5 weken pijn gehad van met name trekkende hechtingen. Deze heeft de huisarts uiteindelijk verwijderd waarna de pijn ook meteen verdween. Na 7 weken sperma ingeleverd, dit mocht na 20 zaadlozingen. 3 maanden wachten was niet nodig. Gelukkig meteen onvruchtbaar. Even vervelend maar nu nergens meer last van en absoluut geen spijt.
Na jaren e.e.a. te hebben kunnen uitstellen, kon ik er niet meer onderuit. Mijn vrouw had na de geboorte van onze zoon diverse soorten anticonceptie geprobeert, maar bleef kampen met klachten. Trombose na gebruik van een Nuvaring en langdurige bloedingen bij gebruik van een spiraaltje…… Uiteindelijk heeft zij een Novasure behandeling ondergaan en waren er qua anticonceptie weinig andere opties meer; of voortaan rubbertjes of moest ik eraan geloven……..
Ik zag er erg tegenop; laten we eerlijk zijn, geen man zit te wachten op naalden en messen downunder. Ik heb het altijd vergeleken met de gang naar de kaakchirurg; niemand wil daar voor zijn lol heen……..
Ik zag ook op tegen het ziekenhuis; onpersoonlijk, je moet maar afwachten welke arts je krijgt, slechte ervaringen van bekenden, enz. Na wat zoekwerk kwam ik echter uit bij een huisarts die zich in sterilisatie had gespecialiseerd.
Na een intakegesprek een afspraak gemaakt voor een kleine week later; afgelopen vrijdag was het zover:
Het is en blijft wat ongemakkelijk, maar het is fijn als je vooraf al weet wie het gaat doen. De ingreep zelf viel achteraf wel mee, maar leuk blijft anders. Ik zag behoorlijk op tegen de injecties, maar die waren eigenlijk nog het minst onprettig. Even een scherp gevoel, maar zo gepiept.
Links was eerst aan de beurt en dat ging vlot; je voelt wel dat men bezig is, maar niet pijnlijk. Rechts was minder prettig omdat de zaadleider korter was; bovendien voelde ik het “knipje” duidelijk. Even wat doorzuchten, maar daarna was het eigelijk zo klaar.
Hororverhalen van skippyballen, zwart verkleurde zak, ontstekingen…….het valt wel mee. Een en ander is wel nog gevoelig, maar op het moment vanschrijven zijn we 48 uur verder. Ik kan eigenlijk gewoon lopen, zitten en niets is blauw, groen of paars geworden.
Hoewel je weet dat alles gewoon weer zal werken als vanouds, blijft het toch onbewust in je achterhoofd spoken. Vanmorgen toch maar even handmatig “getest”…… Geen pijn, geen steken in mijn ballen ( zoals je weleens leest), eigenlijk alles zoals voorheen.
Nu ik gerust ben gesteld wacht ik nog maar even met het ruigere werk; e.e.a. is nog wel ietwat gevoelig; niet echt pijnlijk, maar ik heb het idee dat vooral de zaadleiders wat zijn opgezet en tot rust moeten komen.
Ik ga ervan uit dat alles over een week of twee als vanouds is. Ik zie enkel nog wat op tegen de eindcontrole; niet echt romantisch om in een ziekenhuis een potje te moeten vullen……de kans op spotaan herstel is nihil en volgens mij zijn na drie maanden (en voldoende “spoelen”) alle rstanten er echt wel uit…….
Kortom, twijfel je nog, ik hoop dat mijn ervaring je helpt en overweeg een (gespecialiseerde) huisarts!
Heb het nu zelf ook gedaan. Ingreep zelf was op zich geen probleem alleen het feit dat ik niet zo content met naalden ben bracht een beetje paniek. Los van dat was het hier en daar wat ongemakkelijk maar pijnloos. Eerste uur alles top en de paar uur daarna voelde het alsof ik een ongelooflijke trap tussen mn benen had gehad. Met bijbehorende misselijkheid. Na een paar uur was dat voorbij en ging het super. Nergens geen last van gehad en 3 dagen later sex gehad. Dat was nog wel wat gevoelig dus redelijk kalmpjes gedaan maar al met al ben ik zeer tevreden met de ingreep en alles er na!
Ik heb het vorig jaar ook laten doen, mij onvruchtbaar laten maken. Op vraag van mijn vriendin, ben nu volledig onvruchtbaar ben zeer tevreden. Had na de operatie wel wat pijn, maar met een pijnstiller was de pijn vlug weg en mijn vriendin is tevreden. Ze moet nu ook de pil niet meer nemen, want de pil vindt ze ongezond. We vrijen nu weer met volle teugen en we moeten niet bang zijn dat ze zwanger zou kunnen worden.