De dader legt van achter haar rug zijn hand over de verschrikte mond, laat zijn mes blikkeren in het licht van de volle maan en forceert het slachtoffer in een liggende houding. Het achterhoofd knalt op de picknicktafel. Alle geluid verdwijnt uit de oren van het slachtoffer. Er is alleen nog het geluid van de hartslag die als een tromroffel door de borstkas echoot. De lippen van de dader bewegen: ‘Geen kick of ik maak je van kant!’ Met zijn vrije hand tilt hij de minirok omhoog. Het lemmet voelt ijskoud aan als hij het mes onder het slipje schuift. In twee vloeiende beweging is het losgesneden. De hand komt van de mond.
Het slachtoffer gilt de longen uit het lijf en dat wordt onmiddellijk afgestraft met twee rake klappen in het gezicht. Het stukje textiel wordt tot een balletje gekneed en in de mond van het slachtoffer gepropt om het geluid te dempen. Met een knie aan iedere kant van het slachtoffer – om de protesterende armen onder controle te houden – zet hij zich boven op de tafel. De ogen van het slachtoffer zijn stijf dichtgeknepen, de tepels kijken hem priemend aan. Hij knijpt ze verschrikkelijk hard tussen duim en wijsvinger voordat hij het topje met beide handen in flarden scheurt. Met de linkerhand kneedt hij de C-cup die, ondanks twee keer borstvoeding, nog stevig aanvoelt. Met de rechterhand grijpt hij achter zich naar de dagvers geschoren poes en duwt drie vingers naar binnen. Een gesmoorde kreun kronkelt zich een weg langs het slipje in de mond.